پیرمردی به من می خندید
که چرا در پس ِ این پیشانی
خنده ای نیست ، چرا کم حرفی ؟
دلت از کی شده خون ؟ از مردم ؟
مردم !
همگی در پی ِ یک لقمه ی نان حیرانند
تو به فکر سَر خود باش ، نمی دانستی ؟
قسط وام و شکم سیر ، امروز
فکر هر مردی و هر نامردی ست ؟
من نمی دانستم
که چه پاسخ بدهم !
نوجوانی به من می خندید
که جوانی این است ؟
خنده ای از سر ناچاری و از پُر دردی ؟
گریه ای از سر پُر حرفی و ساکت ماندن ؟
شاید از زرد شدن
یا که از رنگ درختان خواندن !
من نمی دانستم
که چه پاسخ بدهم !
من نمی دانستم که ملاقاتی ها
از کجا فکر مرا می خوانند !
من جوانی بودم
خسته از درد قفس
ساده و بی آزار
با دلی پیر و زمین خورده و افسرده ولی
در پی آزادی !
حُکم آزادی من آمده بود
حکم آزادی ، با چوبه ی دار . . .
+ حسین حیدری 2/9/90
۰۷۰۰× این گلو درد لعنتی
امانم را بریده !
کمی آرامتر برو
خسته شدم بس که فریاد زدم
نامت را . . .
۰۶۹۹× دارم خودم را بالا می آورم
این روزها بس که سرفه می کنم خسته شده ام
بالا بیا لعنتی
بالا بیا لعنتی
بالا بیا . . .
۰۶۹۸× یه چیزایی هست که فقط خودت میدونی .
رازهایی که تو دلت داری !
فک کن
اگه دیگران بفهمن
زندگیت چه گند میشه . . .
۰۶۹۷× حذف
۰۶۹۶× من و ماه
قصه ی تکراری این روزهاییم (شبهاییم) !
ماه پشت ابرها قایم می شود
و من می بارم
شاید که ابرها سبک شوند
و بگذارند که ماه
مال من باشد . . .
۰۶۹۵× در دیار ما
گوسفندها گرگ شده اند !
گرگ ها را نمی دانم
آدم شده اند « شاید » . . .
۰۶۹۴× در « بازی » تو ، سربازی بیش نبودم
اما بخاطر تو از همه ی مشکلات گذشتم
وقتی به پایان رسیدم
تنها پاداش تو این بود که
وزیر را به بازی آوردی
و من را از بازی بیرون کردی . . .
ممنون از « رسول قنبری » که این خاطره ی قدیمی رو یادم انداخت . ممنون رسول
۰۶۹۳× من راه خود را رفته و برگشته ام !
کار بیهوده ای ست مرا نصیحت کردن !
بارها گفته ام !
« من از جهنم آمده ام
با مجازاتی نصف و نیمه ! »
این را کسانی که می شناسند مرا می دانند . . .
۰۶۹۲× « با خودش » می گفت :
کاش تیرم به هدف می خورد
اونوقت زندگیم زیر و رو می شد !
۰۶۹۱× گفتم بیخیال شو
یا اگه قراره بمیریم بیا با هم بمیریم ! چرا دوئل ؟
گفت بی خیال ! باید یکی بمیره ! بشمار تا 7 !
قدم اولو برداشتیم ! یک
قدم دومم برداشتیم ! دو
قدم سومو برداشتیم و تق ! زدمش
نامردی !
همیشه سعی کردم آدم خوبی باشم . ولی شرایط همیشه اینو نمیگه . . .
