1703× گام‌های آخر را آهسته برمی‌داری

و تنها در لحظه‌ای

از چشمانی می‌گذری که به تو خیره شده‌اند

می‌ایستی

و به ناگاه

خود را مبتلا می‌یابی

1702× زخم همیشه زخم نمی مانَد

درد سرانجام به انتها می رسد

انسان

برای رهایی از تاریکی

راه تازه ای خواهد یافت

پرده را کنار بزن

خورشید را به خانه ات مهمان کن..