دسته دسته می آیند

قیامت نیست

تنها قطاری می گذرد

و می ترسند از قافله جا بمانند

آدم ها

 « 

شعرها و عکسهای بیشتر « اینجا »

به وسایل شخصی ام

به در و دیوار

به کوچه

به خیابان 

به همسایه ها 

همه چیز پر از تکرار است و بیهودگی

هر بار که به آینه زل می زنم

چیزی از درونم فریاد می کشد

" نای ماندن نداری

پای رفتن که هست... "

دلیل نمیشه که ندونیم کیا چیا پشت سرمون میگن 

به هر حال... ممنون

با خودش زمزمه می کند:

" راننده تاکسی

اگر می دانست اینجا مردی ایستاده

که چشمانش خیره بر آنسوی خیابان است

آیا...

آیا باز هم تو را سوار می کرد؟ "  

خیره بر ماشینی زرد که تو را می بَرد

گم می شود در خیابان

عابری تنها  

زیر باران