به ده سال و خورده ای (خرده) پیش که تازه از پرشین بلاگ اومده بودم به بلاگفا
و مث یه آدمی که از یه شهر با امکانات کم
یهو پاشو میذاره تو تهران ، همه چی ِ بلاگفا برام تازه و جالب بود..
کاش زمان به عقب برگرده ..
به همون روزهایی که وبلاگ ، خونه ی آدم بود.. خودِ آدم بود
حتی به همون روزای اول
که کامنت ها بیشتر از اینکه حرفهامون باشه ، شعر بود و جملات قصار
همون روزا که رفاقتا بیشتر از اینکه رابطه باشه ، رفاقت بود
رفیق بودیم. و برامون مهم نبود کسی که باهاش رفیقیم مذکره یا مونث !
از اون روزا دو سه نفری رو می شناسم هنوز..
و هنوز حتی از (آدم نما) نپرسیدم راستی اسمت چیه. پسری یا دختری..
سالها می گذره و هنوز با اسم (آدم نما) یا (رفیق) صداش می کنم..
واژه ی رفیق برامون ارزش داشت.. واژه ی دوست برامون ارزش داشت
کاش زمان به عقب برگرده..
به همون روزا که هرکسی نمی تونست با لمس یه دکمه وارد دنیای مجازی بشه
کاش دنیای اینترنت مثل گذشته ها بشه..
به همون روزا که با دیال آپ می اومدیم..
ما جنبه ی اینهمه تکنولوژی و امکانات رو نداریم..
